Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16550 K.2025/19720

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz nedenlerinin "suç işleme kastı olmadığına, amacının hırsızlık olmadığına, şikâyetçinin aracının satımı konusunda kendisi ile anlaştıklarına ancak sonrasında aracı şikâyetçiye teslim edemediğine, beraat talebine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adlî sicil kayında yer alan ve daha ağır nitelikte olan ilamın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.