Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1656 K.2023/1134

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2021 tarihli ve 2021/112 soruşturma numaralı iddianame ile; gece vakti şikâyetçilere ait üç adet transit marka aracı taklit anahtarla çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143, 37/1, 53/1 ve 58. (üç şikâyetçiye yönelik ayrı ayrı) maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d,143, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca üç kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlularına ve 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/2312 Esas, 2021/2368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf istemi üzerine.

"Sanıklar hakkında olay tarihinde katılanlar ve müştekiye ait 3 farklı aracı hırsızladıkları iddiasıyla kamu davası açıldığı, ancak istinaf incelemesine konu dava dosyasında sadece müşteki Ekrem'e ait 52 RD 432 plaka sayılı araca ilişkin olayın soruşturma evrakının bulunduğu,

katılanların araçlarına yönelik eylemler açısından tanzim edilmiş evrakların ise dosya kapsamında yer almadığı anlaşılmakla, delillerin takdiri ve suç saatlerinin belirlenebilmesi bakımından, hırsızlık suçlarına konu diğer araçlara ilişkin ayrı bir soruşturma evrakı bulunup bulunmadığının tespiti ile ayrı evraklar bulunması halinde dosyaya eklenmesi ve mevcut dosya kapsamı itibariyle katılan ...'a yönelik eylem bakımından olayın tek tanığı konumunda bulunan katılanın beyanında bahsi geçen komşusu ...'ın beyanı da alınmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçeleri ile bozulmasına karar

verilmiştir.

4. Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/341 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 143, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca üç kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlularına ve 2. kez mükerrilere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir. 5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/2302 Esas, 2022/2088 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, dosyadaki tek delilin temyiz dışı diğer sanık ...’ın beyanı olduğu, ...’ın aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu, tanık beyanının tek başına sanık için mahkûmiyet kararı verilmesine yeterli olmadığı ve kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurlara ait transit marka araçların çalınması ile ilgili olarak yapılan araştırmada, mağdur ...'e ait .... plaka sayılı ve ...'a ait .... plaka sayılı aracın PTS kayıtlarına takıldığı, her iki görüntüde araç içerisinde bulunan şahısların aynı kişiler olduğu, şoför koltuğunda olan şahsın kapüşon takmış olması nedeniyle, eşkalinin anlaşılmadığı ancak sağ ön yolcu koltuğunda oturan kişinin temyiz dışı sanık ... olarak tespit edildiği,

...'ın alınan ifadesinde gece vakti sanık ... ile gezdikleri sırada önce mağdur ...'a ait ... plakalı aracı gördükleri ve sanık ...'ın Ford Transit marka araçlara ait olduğunu bildiği bir anahtarla şoför kapısını açıp, aynı anahtarla aracı çalıştırıp gezdiklerini, benzer şekilde mağdur ...'e ait 52 HH 878 plakalı transit marka araç ile mağdur ...'a ait .... plakalı aracı da aldıklarını beyan ettiği, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmediği ve İstanbul'dan gelirken telefonunun kırıldığını, bu nedenle kimseyi aramadığını beyan etmiş ise de, olay tarihinde diğer sanık ...'i aramasa da,

bir çok kişiyle görüşme kaydının olduğu, suç tarihinde HTS kayıtlarının Ordu ilinden sinyal verdiği, ...'in telefon yönlendirmesi ile belirttiği saatte arama kayıtlarının olduğu, sanık ...'ın benzer şekilde bir çok suç kaydının bulunduğu, diğer sanık ...'ın soruşturma aşamasında ikrar mahiyetinde beyanda bulunduğu ancak 06.01.2021 tarihli sorgu tutanağında suçlamaları inkâr ettiği, emniyet baskısı altında bu şekilde ifade verdiğini beyan ettiği, bu haliyle ...'in de çelişkili beyanlarda bulunduğu,

alınan sağlık kurulu raporuna göre fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtildiği, bu haliyle her iki sanığın iştirak halinde her bir mağdura karşı ayrı ayrı gece vakti hırsızlık suçunu işledikleri gerekçesiyle cezalandırıldıkları anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR