Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16575 K.2025/19472

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık aleyhine verilen cezanın gerekçesi olarak sanığın gece adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlemiş olmasının gösterildiğine, sanık her ne kadar hırsızlık suçunu işlediğini ikrar etmiş olsa da mahkeme tarafından sanığın eylemleri sebebiyle katılanın uğramış olduğu zararı giderme fırsatı verilmediğine ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma fırsatının yaratılmamış olmasının adil yargılanma hakkının ihlal edilmesine yol açtığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;