Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1665 K.2023/2413

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2022 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1....

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2011/465 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler ..., ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna;

mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna;

mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna;

mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin kararı istinaf etmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları ile sanık hakkında şikâyetçi ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık tarafından ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı ek kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından hükümler kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 296. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; savunma hakkının kısıtlandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 145 ve 43. maddelerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve aynı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile, 296/1. maddenin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR