Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1666 K.2023/1317

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sarayönü Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2022 tarihli ve 2022/139 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.-h, 143, 116/4, 53. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/4, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/3541 Esas, 2022/2561 Karar sayılı kararı ile sanık ve müdafiinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine, "sanık ile müdafiinin istinaf istemleri yerinde görülmemiş olduğundan CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması, aynı Kanun'un 62. maddesinin ise uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'nın olay günü olan 02.06.2022 tarihinde katılana ait ikametin balkon penceresini açmak suretiyle herhangi bir rıza bulunmaksızın eve girdiği ve buradan altın yüzük, altın kolye ve 1.500,00 TL nakit parayı zilyedinin rızası olmaksızın bulunduğu yerden alarak ikametten ayrıldığı, bu hususun sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki oluşa uygun ikrar içeren savunmaları, katılan beyanları, dosya içerisinde mevcut 05.06.2022 tarihli CD İzleme Tutanağı, 2022/74 numaralı Olay Yeri İnceleme Raporu, 02.06.2022 tarihli Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı ile sabit olduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığa ait adlî sicil kaydı dosya arasına alınmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3.maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.06.2022 yerine 02.06.2022 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddî hata olarak kabul edilmiş, mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dayanak olan gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde 62. maddenin uygulanmamasında, yine katılanın beyanı ve kamerada sanığın olay yerinde bulunduğu saate göre eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümde aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden

Sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçu Yönünden