Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16693 K.2024/2645

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün kanun yolu bildiriminde kararın tefhim tarihinden itibaren yedi gün içerisinde Bölge Adliye Mahkemesine istinaf edilebileceğinin belirtilmesi nedeniyle müdafiin yanıltılmış olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin süresinde olduğu kabulüyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde,

mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımı süresinin dolmadığı ve hükümlü hakkında Kocaali Asliye Ceza Mahkemesi tarafından hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen 29.04.2016 tarihli ve 2015/362 Esas, 2016/166 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından 18.10.2017 tarihinde onanarak kesinleştiği,

hükümlü müdafiinin 24.01.2022 tarihli dilekçesi ile hükümlünün cezai ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, söz konusu talebin kabulüne karar verilmesiyle dosya yeniden ele alınarak duruşma açılıp 16.06.2022 tarihli karar ile hükümlü hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2020/262 Esas, 2022/491 Karar sayılı ve 28.06.2022 tarihli kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde;

hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi sonrası verilen hükümlerin temyiz kanun yolu denetimine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;