Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1672 K.2023/9965

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2021/24731 Esas, 2022/16088 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2022 tarihli ve 4- 2021/12003 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe ve lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olduğu ve hakaret suçuna ilişkin olarak lan sözcüğünün kaba söz olması nedeniyle hakaret suçu oluşmadığından beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına, görevini yaptırmamak için direnme suçundan sanık hakkında silahtan sayılan taş ile birden fazla polis memuruna karşı eylemin gerçekleştirilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/4, 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesinden hükmün bozulmasına, yine O yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine de kamu malına zarar verme suçunun bozulmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle ret, onama ve bozma ilâmlarının kaldırılması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2021/24731 Esas, 2022/16088 Karar sayılı karar tarihleri ile 26.12.2023 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.10.11.2015 tarihinde yokluğunda verilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/3. maddesinde öngörülen 1 aylık süre içinde 10.12.2015 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe olan temyiz talebinin süresinde olduğunun anlaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2.Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

a-Sanığın olaydan hemen sonra alınan savunması, tanık beyanları ile tüm dosya içeriğine göre; sanığın polis aracına taş atarak aracın ön camına kasten zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

b-Kamu malına zarar verme suçu yönünden şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Olay günü sanığın söylediği kabul edilen "gene GBT mi yapacaksınız, yapacaksanız yapın benim işim var daha eroin içecem lan kimlik vermiyorum." şeklindeki sözlerin, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olması, şikayetçilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı ve bu nedenle sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Şikayetçilerin ve şikayetçilerin beyanları ile aynı doğrultuda beyan veren bilgi sahibi Y.Ç.'nin aşamalarda alınan ifadelerinde sanığın yerden bulduğu taşları görevli kolluk kuvvetlerine doğru attığını beyan ettikleri nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/4 ve 43. maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünün (1) nolu paragrafında belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2021/24731 Esas, 2022/16088 Karar sayılı temyiz talebinin reddine, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen onama ve mala zarar verme suçundan verilen bozma ilâmlarının KALDIRILMASINA,