Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1680 K.2023/1308

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2022 tarih ve 2022/19160 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan şikayetçi ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143/1 ve 53 ve 58. maddeleri ve şikayetçi ...'na yönelik aynı Kanun'un 142/2-h, 116/2, 53 ve 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/505 Esas ve 2022/608 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafî tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09.09.2022 tarihli ve 2022/3639 Esas, 2022/2003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafîinin temyiz istemi; katılan ...’in de bu işin içerisinde olduğuna, sanığa aracın bu kişi tarafından teslim edildiğine, kendisini tehdit ettiğinden bunu söyleyemediğine, bildirdiği tanıkların dinlenmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekli indirimlerin yapılamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın olay tarihinde katılan ...'a ait olup katılan ...'e tamir amaçlı olarak bırakılan ve katılan ...'in zilyetliğinde bulunan aracı olay tarihinden birkaç gün önce katılan ...'in istemi üzerine işyerinin önüne park ettiği esnada aracın anahtarlarını katılanın izin ve bilgisi dışında alarak zilyetliğine geçirdiği, olay tarihinde ise geceden sayılan saat 22.00 sıralarında ticari taksi ile katılan ...'in işyerinin önüne gelerek katılan ...'a ait aracı haksız yere elinde bulundurduğu anahtar ile kilidini açarak çalıştırıp bulunduğu yerden alıp götürdüğü ve zilyetliğine geçirdiği,

... ile ... ilçesinde karıştığı kaza sonucunda aracın üzerinde başka bir plaka takılı halde terk vaziyette bulunduğu, sanığın suçunu ikrar ettiği, katılanın zararını gidermediği, sanığın aracın anahtarlarını haksız yere ele geçirmesi ve bu anahtarla aracı zilyetliğine geçirmesi şeklindeki eylemlerin tek kabul edildiği ve tek bir hırsızlık suçunun oluştuğu kabul edilmiştir.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, kolluk görevlilerince tanzim edilen 09.05.2022 tarihli görüntü izleme ve teşhis tutanağı ile 07.05.2022 tarihli araştırma ve teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış; sadece sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi ile cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince de cezalandırılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı ise de suça konu aracın suç tarihindeki değeri yüksek olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddeleri uygulanarak tespit edilen ceza miktarı yerinde görüldüğünden, eleştiri konusu yapılmakla yetinildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanığın tamir için katılan ...'in işyerine bırakılan araca ait yardım amaçlı aldığı anahtarı vermeyerek suç tarihinde geceden sayılan saatte gelerek haksız yere elinde bulundurduğu bu anahtarla aracı çaldığının kamera görüntülerinden ve sanığın ikrarından anlaşılması nedeniyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d. maddesini oluşturduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin kabulünde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş,

sanık hakkında lehe hüküm olarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmış olması ile çalınan aracın değeri ve sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza miktarı nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145, 50, 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR