Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16861 K.2023/4566

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/255 E., 2016/243 K.

SUÇLAR

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.03.2015 tarihli ve 2015/379 Esas No.lu iddianamesi ile suç tarihinde sanığın dava dışı S.S. İle birlikte katılana ait ikamete kapı kilidini kırarak girdikleri ve 800,00 TL para ve bir çeyrek altın çaldıkları iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl, 20 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesi uyarınca her bir hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi atılı suçu işlemediğine ve haksız ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanık ile hakkında ayrı yargılama yapılan S.S.'nin birlikte katılana ait ikamete kapıyı zorlayarak kilidini kırmak suretiyle girdikleri, evin içerisinde arama yaparak dağınıklığa ve kirliliğe sebebiyet verdikleri, 800,00 TL para, 57,00 TL para, bir çeyrek altın ve bir imitasyon bebek bileziğini aldıkları, bu esnada eve gelen; katılanın oğlu olan tanık Y.E.Y.'nin evin kapısını açık görünce arkadaşına haber verdiği ve arkadaşı ile birlikte dava dışı S.S.'yi evin bahçesinde yakaladıkları, S.S.'nin üzerinden 57,00 TL para ve imitasyon bileziğin ele geçirilerek iade edildiği,

sanık ...'in ise 800,00 TL para ve bir çeyrek altınla olay yerinden kaçtığı, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık Ç.S.'nin anlatımı üzerine kolluk görevlileri tarafından evden kaçan şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, ayrıca tanık Y.E.Y. tarafından evden kaçan şahıs olarak kesin bir şekilde teşhis edilen sanığın atılı suçları işlediği kabûlüyle atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Tanıklar Ç.S. ve Y.E.Y.'nin beyanları, 07.01.2015 tarihli Tespit Tutanağı 29.12.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Tanık Y.E.Y.'nin mahkeme huzurunda sanık ...'in evde gördüğü şahıs olduğuna dair teşhis içerikli beyanı ve tanık Ç.S.'nin hazırlık aşamasında sanığın kendisine dava dışı S.S. ile birlikte gezerlerken S.S.'nin bir eve girdiği ve yakalandığını anlattığına dair beyanları ve tüm dosya kapsamı göz önününde bulundurulduğunda sanığın atılı suçları işlemediğine ilişkin temyiz isteği yönünden; kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanığın adlî sicil kaydında bulunan Nizip Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2011 tarihli ve 2008/486 Esas, 2011/709 Karar sayılı ilâmının 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 51. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin olduğu ve daha ağır olması nedeniyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR