KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/16902 E., 2025/20732 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1458 E., 2022/1680 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanın temyiz talebinin "sanıkların üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğuna, sanık ...'in diğer sanıkla beraber 8 adet keçi ve 1 adet koyunu çaldıklarının kamera görüntülerinden sabit olduğuna, sanık ...'in daha öncede mahalleden hırsızlık yaptığına, bu nedenle bir çok vatandaşın hayvancılık işini bırakmak zorunda kaldıklarına, suçların sabit olduğuna,
sanık ...'ın sanıkların çaldıkları hayvanları taşıdığını beyan etmesi ve tanık ...'in beyanları nazara alındığında sanıkların cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına," yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16902, K. 2025/20732, 24 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama