Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16926 K.2025/21125

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, suç konusu malın değerinin az olduğuna, şikâyetin bulunmadığına, indirim miktarlarının yetersiz olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın şikâyetçinin zararını gidermediği sabit olduğu hâlde şikâyetçinin zarar talebinin bulunmaması gerekçesiyle hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.