Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1694 K.2023/1154

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 2022/11411 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin evinin bulunduğu apartmana, gece saat 02.30 sıralarında girip, giriş katında, merdiven altındaki boşlukta yer alan, şikâyetçiye ait, zincir ve asma kilit ile kilitlenmiş haldeki elektrikli bisikleti çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/395 Esas, 2022/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1. ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/2333 Esas, 2022/1507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın ikrarının tek başına mahkûmiyet hükmü kurulmasına yeterli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, gece saat 02.30 sıralarında şikâyetçinin oturduğu binaya girdiği, giriş katta, merdiven boşluğunda yer alan, şikâyetçiye ait zincir ve asma kilitle kilitlenmiş elektrikli bisikleti çaldığı, sanığın aynı gün suça konu elektrikli bisiklet ile il merkezinde seyir halinde iken kolluk kuvvetlerince yakalandığı,

sanığın savunmasında elektrikli bisikletin, apartmanın dışında bulunduğunu ve herhangi bir şekilde kilitli olmadığını beyanla atılı suçlamaları kısmen ikrar ettiği, şikâyetçi beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

13.05.2022 tarihli Olay Araştırma, Yakalama, Rızaen Teslim ve Muhafaza Altına Alma Tutanağına göre; şikâyetçinin 12.05.2022 tarihinde saat 18.30 sıralarında apartman içerisine zincirle kilitleyerek bıraktığı elektrikli bisikleti, ertesi gün saat 07.30 sıralarında yerinde bulamadığını beyanla şikâyette bulunması üzerine yapılan araştırmada, aynı gün saat 17.00 sıralarında sanık, suça konu elektrikli bisiklet ile seyir halinde iken kolluk tarafından yakalanmış, şase numarası ile yapılan sorgulamada, şikâyetçiye ait elektrikli bisiklet olduğu tespit edilmiş, sanık, gece saat 02.30 sıralarında, apartmanın dışında,

kilitsiz halde görüp aldığını beyan etmiş, elektrikli bisikletin incelenmesinde, kablolarının yerinden sökülerek düz kontak yapıldığı anlaşılmıştır. Sanığın ikrar ve suça konu eşya ile birlikte yakalandığına ilişkin kolluk tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/2333 Esas, 2022/1507 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,