Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16983 K.2025/21375

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine ve sanıkların eylemlerinin TCK'nın 245. maddesi kapsamında tartışılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesindeki kovuşturma evresinde sanığın kendisine müdafii olarak atanan Av. ... ...'dan haberdar edilmediği, bu durumda müdafiye yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda müdafii, sanık lehine bazı işlemler yapmış, örneğin istinaf dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından istinaf dilekçesi verilmesi halinde, isteminin kabul edilmesi gerektiği nazara alındığında, dosyanın taraf teşkili için ilk derece mahkemesine iadesi yerine sadece sanık müdafiinin istinaf talebi değerlendirilerek ve taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması,