Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17030 K.2025/21195

Sanık müdafiinin, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen karara yönelik temyiz isteminin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/1756 Esas, 2022/1865 Karar sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği, sanığın temyiz istemine yönelik ise Bölge Adliye Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden 04.07.2022 tarihli ve 2022/1756 Esas, 2022/1865 Karar sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/1756 Esas, 2022/1865 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.