Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17040 K.2026/1345

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "atılı suçu işlediği sırada uyuşturucu madde kullandığına, olay nedeniyle pişmanlık duyduğuna ve hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine";

sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, olaya ilişkin görgü tanığı ve kamera kaydının bulunmaması nedeniyle ikametin dış kapısının üzerinde sanığın parmak izinin tespit edilmesinin mahkûmiyet için yeterli olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın gerekçe içermemesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;