Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17116 K.2025/2302

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında şikâyetçinin işyerinden çalınan cep telefonunun TİB'den getirtilen kullanım bilgilerinden yola çıkılarak yapılan araştırmada telefonu en son kullanan Özkan Beyan isimli kişiden rızasıyla cep telefonunun teslim alındığı, bu kişiye ulaşılmasında sanığın herhangi bir beyan ve katkısının bulunmadığı, Özkan Beyan'ın telefon için ödediği miktarın, soruşturma aşamasında telefonu ona satan ... tarafından giderildiği,

bozmadan sonra sanığın yakını tarafından da ...'nun zararının giderildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için hem telefonun satıldığı 3. kişiye sanığın yer göstermesi ile ulaşılarak telefonun elde edilmesi,

hem de 3. kişinin zararının sanık tarafından giderilmesinin gerektiği, telefonun soruşturma aşamasında şikâyetçiye iade edilmesinde sanığın herhangi bir yer göstermesi veya beyanının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.