Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1717 K.2023/1305

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İznik Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.07.2022 tarihli ve 2022/1267 soruşturma numaralı iddianame ile; gece vakti şikâyetçinin etrafı çevrili evinin bahçesinden mobilet çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 116/1-4, 53/1 maddeleri uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/651 Esas, 2022/611 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143 ve 53/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Yasa'nın 116/4 ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/3288 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suça konu mobileti alma amacının hurdacıya götürmek olduğu, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiği ve sanığın zararı karşılayacağı sözünü vermesi nedeniyle verilen kararın sanık lehine bozulması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, sanığın temyiz istemi ise; mağdurun zararını karşıladığı ve uzlaşmış olması nedeniyle dosyanın yeniden incelenmesi ve hakkında tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın gece saat 01.00 sıralarında, mağdurun etrafı çevrili evinin bahçesinden mobilet çaldığı, tanık Adnan ATEŞ'in sanığı mobileti bırakıp uzaklaşırken gördüğüne ilişkin beyanı üzerine sanığa ulaşıldığı, sanığın atılı suçu kabul ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/651 Esas, 2022/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun, Hukukî Süreç başlığı altında yer alan 2. paragrafta belirtilen maddeler uyarınca neticeten hükmolunan “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin bahse konu hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delâletiyle aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden