Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17219 K.2025/23927

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "zincirleme suç hükümlerinin oluşmadığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, gece vakti artırımının yapılmaması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihleri kısmına 02.10.20 20... .10.2020 tarihlerinin de eklenmesinin mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olduğu kabul edilmiş, sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan Mersin 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.08.2018 infaz tarihli, 2013/331 Esas, 2013/57 Karar sayılı kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, yine sanığın adlî sicil kaydındaki Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 kesinleşme tarihli, 2019/235 Esas, 2019/1064 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.