Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17249 K.2024/8687

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiine gerekçeli kararın 29.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan müdafiin kararı temyiz etmediği, gerekçeli kararın sanığa23.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 03.06.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu,

her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere. 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...

Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâl gerçekleşmiş olmakla, sanığın 03.06.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin dosya kapsamında maddi delil bulunmamasına rağmen sadece olay yerinde bulunması nedeniyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2018/133 Esas, 2020/465 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli ve 2021/1549 Esas, 2021/1736 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçu yönünden "cezanın alt sınırı dikkate alınarak,

5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hesap hatası neticesinde sanık hakkında eksik ceza tayini" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli ve 2021/1549 Esas, 2021/1736 Karar sayılı kararının ve bu karara yönelik yeniden inceleme yapan Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin,08.02.2022 tarihli ve 2021/555 Esas 2022/59 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.