Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17271 K.2024/12524

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Karar tarihinde Maltepe 2 Nolu L tipi kapalı ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa ek kararın 02.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak kararda cezaevinde bulunan sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın 13.06.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.10.2020 tarihli ve 2019/3782 Esas, 2020/1924 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanığın ve müdafiinin yokluğunda verildiği; müdafiine tebliğ edilen kararın sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında.

Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında“Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması,