Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17272 K.2025/19783

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın kolluk kuvvetlerince müdafiisiz savunmasının alındığı, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, inceleme dışı sanık ...'in beyanlarının tutarsız olduğu, diğer sanıkla aynı oranda ceza alması gerekirken sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine yönelik olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin mağdurun maddi zararının kapsamı ve zarar miktarı sanığa açıklanıp zararı gidermek isteyip istemediğinin sorulmadığı,

zararı gidermek istemesi hâlinde makul bir süre tanınarak etkin pişmanlık hükümlerinin sanık lehine uygulanmasına imkan tanınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;