Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1735 K.2023/1307

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra öne sürüldüğü belirlenmiştir.

Sanığın temyiz isteği yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2022 tarih ve 2022/34430 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.b, 37/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/896 Karar sayılı kararı ile; sanığa 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma verilmek suretiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 143/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/2852 Esas, 2022/1816 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; olayla alâkasının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Şikâyetçinin 31.07.2022 günü gece vakti sayılan saat 00.30 sıralarında cadde üzerinde yürüdüğü esnada sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki erkek şüpheli ile beraber hareket etmek suretiyle şikâyetçiyi takip ettiği, kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüphelilerin kamera görüntülerinde 2. ve 3. şüpheli olarak belirtildiği, sanığın kamera görüntülerinde 1. şüpheli olarak belirtildiği, sanığın kamera görüntülerinde 3. şüpheli olarak belirtilen erkek şahıs ile birlikte şikâyetçiyi kaldırımda sıkıştırmak ve şikâyetçiye perdeleme yapmak suretiyle dikkatini dağıttıkları sırada, kamera görüntülerinde 2. şüpheli olarak belirtilen erkek şahsın şikâyetçinin arka cebinde bulunan 4600 dolar parasını çaldığı, bu şahsın daha sonra şikâyetçiden çaldığı parayı sanığa verdiği kabul edilmiştir.

2.Sanığın görüntüdeki şahsın kendisine ait oluğunu belirten savunması, kolluk görevlilerince tanzim edilen CD inceleme, araştırma, tespit ve teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafîinin Temyiz İstemi Yönünden

Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin elektronik posta adresine 04.11.2022 tarihinde ulaşmakla, 09.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 24.11.2022 tarihi olduğu, ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 12.12.2022 havale tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

CD inceleme araştırma ve tespit tutanağı ve sanığın görüntülerdeki 1 no'lu şahsın kendisi olduğu yönündeki ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile kimliği tespit edilemeyen iki şahsın birlikte hareket ederek şikayetçiyi sıkıştırıp kimliği tespit edilemeyen şahıslardan bir tanesinin şikâyetçinin arka cebindeki parayı alarak sanığa verdiği, sanığın bu parayı arkadaşının kendisine olan borcu nedeniyle verdiği yönündeki savunmasının da suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafîinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesi delâletiyle aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden