Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17387 K.2025/20475

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezalandırılabilmesine yeter, kesin, inandırıcı yeterli delil bulunmadığına, suçtan yarar sağlama kastı ile hareket etmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, görevsiz mahkemede yargılama yapıldığına, zararı karşılayabilmesi için sanığa yeterli sürenin tanınmadığına, suça iştirak etmediğine, beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hatalı karar verildiğine, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, beraate hükmedilmesi gerektiğine" ilişkin olduğı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, adı geçen sanık hakkında tayin olunan ceza süresi itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: