Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17440 K.2025/20071

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nın temyiz isteminin, suç kastının bulunmadığına, TCK'nın 145. maddesi hükmünün değerlendirilmediğine, suç vasfının nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ...'nın temyiz isteminin, verilen cezanın fazla olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;