Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1747 K.2023/1358

A.Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2022/2073 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/446 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi uyarınca kurulan “1 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın gece sayılan vakitte katılana ait motosikleti site bahçesinin içerisinde çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/446 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2022/2073 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Sanığın hırsızladığı motosikletin değerine göre ilk derece mahkemesince temel cezanın tayini sırasında alt sınırdan orantısız bir şekilde uzaklaşmak suretiyle fazla ceza hükmolunması hukuka aykırı bulunduğundan" şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında temel cezanın 6 yıl, netice cezanın 9 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz nedenleri, suçu ikrar etmesine rağmen iyi hâlinin göz önünde bulundurulmadığına ve tutuklu olması nedeniyle zararı gideremediğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanığın tutuklu olması nedeniyle zararı giderememişse de pişmanlığı nedeniyle etkin pişmanlık indirimi yapılması ve bakmakla yükümlü olduğu ailesi bulunduğundan mahkûmiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

02.03.2022 günü gece vakti saat 06:23 sıralarında sanığın katılanın ikamet ettiği sitenin bahçesine girerek direksiyon kilidi ile kilitlenerek park edilen motosikleti çaldığı, görüntü izleme tutanakları marifetiyle eylemin sabit olduğunun belirlendiği, sanığın suçlamayı kabul ettiği, katılanın zararının giderilmemiş olması sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılanın uğradığı zararı aynen iade veya tazmin suretiyle gidermemiş olduğu anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin tatbik edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir. 2."Sanığın suç işleme eğilimi ve iyi halli görülmeyişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanık üzerinde gelecekteki etkileri, eylem nedeniyle müştekinin zararı ve bir atıfet maddesi olmaması" şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile sanık hakkında takdirî indirim hükmünün uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/3852 Esas, 2022/2073 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.