Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17494 K.2023/3373

Suluova Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.10.2011 tarihli ve 2011/554 Esas sayılı iddianamesiyle sanığın şikâyetçinin deposundan iki adet yayık makinasını çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2012 tarihli ve 2011/228 Esas, 2012/180 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 11.07.2012 tarihinde itiraz edilmeden usûlüne uygun olarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2015/106 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararıyla ihbara konu kararın kesin olması nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği ve bu karara sanığın itiraz etmesi sonucu Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2022/69 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın süreden reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 2022/9025 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38919 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38919 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.05.2015 tarihli ve 2014/8-145 Esas ve 2015/145 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün hangi şartların gerçekleşmesi halinde açıklanacağı açıkça belirtilmiş olup, bu düzenlemeye göre hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması durumunda hükmün açıklanacağı, bunun için ikinci suçun denetim süresi içerisinde işlenmesi ve kasıtlı bir suç olmasının yeterli olduğu,

ikinci suç nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olmasının öneminin bulunmaması karşısında, sanık hakkında denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan mahkumiyet kararı verilmiş olduğu cihetle, Mahkemesince hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.05.2015 tarihli ve 2014/8-145 Esas ve 2015/145 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün hangi şartların gerçekleşmesi hâlinde açıklanacağı açıkça belirtilmiş olup, bu düzenlemeye göre hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkûm olması durumunda hükmün açıklanacağı,

bunun için ikinci suçun denetim süresi içerisinde işlenmesi ve kasıtlı bir suç olmasının yeterli olduğu ikinci suç nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olmasının öneminin bulunmaması karşısında, sanık hakkında denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş olduğu cihetle, Mahkemesince hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR