Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17513 K.2024/76

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozularak düşme kararı verilmesi

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38944 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

İnceleme dışı diğer sanık ...'ın istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20/04/2018 tarihli ve 2017/3124 esas, 2018/916 sayılı kararında; ''Mağdur Reha Tekin'in 08/02/2017 tarihinde Çorum C. Başsavcılığında verdiği ifadesinde ve 04/04/2017 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında takibi şikayete bağlı olan Mala Zarar Verme suçundan TCK'nun 73/4 maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf istemi bu bakımdan yerinde görülmekle, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK'nun 7035 sayılı yasa ile değişik 280/1-a ve 303/1-a maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının “B-2 bölümünün tamamen” çıkartılarak, yerine “2- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı Mala Zarar Verme suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurun şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla TCK'nun 73/4 ve CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE,” bendinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,'' şeklindeki kararı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Mağdur Reha Tekin'in 08/02/2017 tarihinde Çorum Cumhuriyet Başsavcılığında ve 04/04/2017 tarihli duruşmada verdiği ifadelerinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında takibi şikayete bağlı olan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçundan anılan Kanun'un 73/4. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, suça sürüklenen çocuk açısından ise hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanıklara atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun şikâyete tabi olması, şikâyetçi Reha Tekin'in 08.02.2017 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında, olay nedeniyle herhangi bir şikâyetinin olmadığını beyan ettiği, şikâyetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı gibi, 5237 sayılı Kanun’un 73/5. maddesinde "İştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

düzenlemenin doğal sonucu olarak şikâyetin bölünmezliği ilkesi gereğince iştirak halinde işlenen soruşturması ve kovuşturması şikâyete bağlı suçlarda, şikâyetçinin sanıklardan birisi hakkında şikâyetinden vazgeçmesi halinin aynı suçu işleyen sanıkların tamamının bu vazgeçmeden yararlandırılmasını zorunlu kıldığı cihetle, incelenen dosya içeriğine göre, şikâyetçinin kovuşturma aşamasındaki 04.04.2017 tarihli duruşmada sanık ... hakkındaki şikâyetten vazgeçmesinin aynı Kanun'un 73/5. maddesi uyarınca mala zarar verme suçunu birlikte işlediği kabul edilen suça sürüklenen çocuk Umur'a da sirayet edeceği gözetilerek,

şikâyetten vazgeçmeye yönelik karşı duruşları bulunmayan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk Umur hakkında mala zarar verme suçundan dolayı açılan davanın kovuşturmada şikâyet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suçtan dolayı şikâyet yokluğuna rağmen yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli ve 2017/90 Esas, 2017/483 Karar sayılı sanık ... hakkında verdiği istinaf edilmeksizin kesinleşen ve Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2019/576 Esas, 2020/250 Karar sayılı suça sürüklenen çocuk Umur hakkında verilmekle kesin nitelikte olan kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;