Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17517 K.2025/23812

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "olay tarihinde 15 yaşından büyük olan mağdurun sanığı net olarak tarif ettiğine,

sanığın kullandığı motorun plakasını verdiğine ve bu şekilde sanığa ulaşıldığı halde sanığın hangi tarihten beri motoru kullandığının tespit edilemediği gerekçe gösterilerek mahkûmiyetine yeter delil bulunmasına rağmen beraat kararı verildiğine ve mağdura usulüne uygun teşhis yaptırılması gerektiği gözetilmeden aradan uzunca bir süre geçmesi nedeniyle teşhisin sağlıklı olamayacağı varsayımına dayanarak eksik incelemeyle karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçinin soruşturma aşamasında telefonunu verdiği şahsı önceden görmediğini ve tanımadığını; ancak tekrar görse tanıyabileceğini beyan etmesi karşısında; şikâyetçiye usulüne uygun teşhis yaptırılması gerektiği gözetilmeden aradan uzunca bir süre geçmesi nedeniyle teşhisin sağlıklı olamayacağı şeklindeki gerekçeye dayanarak eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,