Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1758 K.2023/1976

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2022 tarihli ve Esas No: 2022/10359 sayılı iddianamesi ile sanığın gece sayılan zaman dilimi içerisinde ... Cafe isimli iş yerinde dışarıda bulunan ve araç anahtarlarının konulduğu kutudan şikâyetçinin araç anahtarını alarak park halinde bulunan aracı çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.e.1, 143/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Samsun 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/696 Esas, 2022/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143, 53, 58. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/5762 Esas, 2022/4602 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle; sanığın suçu samimi olarak ikrar ettiği, aracın hasarsız olarak şikâyetçiye teslim edilmesi gözönünde bulundurularak hüküm kurulmadığını, gerekli ceza indirimlerinin yapılmadığını, şikâyetten vazgeçildiğini, tüm bunlara rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Şikâyetçi ..., şikâyetçi şirket adına kayıtlı ... plakalı araçla ...'da bulunan ... Cafe isimli yere gelmiş, iş yeri valesi aracı park edip araç anahtarını iş yeri dışında bulunan ve anahtarların konulduğu kutuya koymuş, sanık iş yeri güvenlik kamerası kayıtlarına göre gece saat 21.40 sıralarında kutuda bulunan anahtarı alıp, bu anahtarla orada park halinde bulunan ... plakalı ... marka aracı çalıştırmak suretiyle olay yerinden ayrılmış, araç 17.08.2022 tarihinde, üzerinde başka plakalar olduğu halde, terk edilmiş vaziyette ...'da bulunmuş, güvenlik kamerasına yansıyan şahsın ... ilinde başka bir hırsızlık olayını gerçekleştiren sanık olduğu tespit edilmiş, sanık suçu ikrar etmiştir.

2.Mahkemece, sanığın adli sicil kayıtları nazara alındığında hırsızlık suçunu alışkanlık haline getirmiş olması, çalınan aracın maddi değerinin 2.000.000,00 TL civarında olması ve bu araçla ...'da başka bir suça karışılmış olması hususları nazara alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmuş, suçun gece vakti işlendiği anlaşılmakla verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılmış, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasının yakalama kararı ile alınabilmesi,

adli sicil kayıtlarından anlaşılan suça eğilimli kişiliği ve cezanın ıslah amacı nazara alınarak aynı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanmamış, tayin olunan cezanın miktarı ve türüne göre, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 50/1 ve 51/1 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Sanığa aynı Kanun'un 142/2-d maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriği, kamera kaydı incelemeleri, sanığın ikrarı, suçun işleniş biçimi uyarınca, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR