Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17637 K.2026/1176

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ...'un temyiz talebinin, suçu işlemediği, ne müştekiyi ne de diğer sanığı tanımadığına yönelik olduğu, sanık ...'ın temyiz talebinin, uzun zamandır suça karışmadığı, evinden dışarı çıkmadığı, konuyla uzaktan yakından ilgisi olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın eşinin soruşturma aşamasında dinlendiği ve olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün olmadığının belirlendiği, ayrıca katılanın duruşmada her iki sanık ile yüzleşmesi neticesinde sanıkları kesin ve net olarak teşhis etmesi karşısında, katılanın eşinin ve ev sahibinin dinlenmelerinin dosyaya katkıda bulunmayacağı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.