Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17656 K.2025/20325

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz nedenlerinin "tahkikatın genişletilmesi talebinin değerlendirilmediğine, mahkumiyet için somut delil bulunmadığına, iftira atıldığına, şikayetçi ve tanığın sanığa iftira attığına, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, orantısız ceza verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;