Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17675 K.2023/9365

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2015 tarihli ve 2015/3675 Esas No.lu iddianamesiyle sanığın, gece vakti eğlence mekanında katılanın cep telefonunu çalması nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/63 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2020/29005 Esas, 2022/8817 Karar sayılı ilamı ile sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanmasından dolayı diğer yönleri incelenmeyen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2022/506 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, telefonu kendine ait olduğunu zannederek aldığına, durumu fark edince telefonu bırakmak için içeriye girmek istediğine ancak içeriye alınmayınca kapıdaki görevlilere teslim ettiğine, teslim edildiğine dair kamera kayıtlarının incelenmediğine, kapıdaki görevlilerin tanık olarak dinlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

1. Katılanın, eğlenmek için gitmiş olduğu eğlence mekanında masanın üzerine bıraktığı cep telefonu gece vakti sanık tarafından alınarak mekandan ayrıldığı tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş, katılanın aşamalarda beyanı alındığı tespit edilmiştir. 3.11.10.2014 tarihli tutanak, CD izleme ve çözümleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın, hırsızlık konusu cep telefonunu teslim ettiğini iddia ettiği güvenlik görevlilerini tekrar görse tanıyamayacağını beyan etmesi, 11.10.2014 tarihli tutanağa göre sanığın olay gününden bir gün sonra tekrar aynı eğlence mekanından içeriye girdiği sonrasında güvenlik görevlileri tarafından tanınarak polise haber verilmesi karşısında; sanığın hırsızlık konusu cep telefonunu, eğlence mekanına tekrar içeriye alınmadığından dolayı kapıdaki güvenlik görevlilerine teslim ettiğine dair savunmasına itibar edilmemekle, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR