Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17738 K.2025/21478

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; suçu ikrar etmekle birlikte borcu olduğu için böyle bir girişimde bulunduğu konusunda samimi beyanda bulunduğu ve çaldığı bisikleti pişmanlık duyarak zarar vermeden bir kenara bırakarak uzaklaştığı halde fazla ceza verildiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün lehe bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/277 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/1548 Esas, 2021/1477 Karar sayılı kararı ile "...Dosya kapsamına göre,

suç tarihinde katılanın evinin dışına merdiven ağzına bıraktığını bildirdiği elektrikli bisikletinin sanık tarafından çalındığının tespit edilmesi sonrasında yakalanan sanığın elektrikli bisikleti bıraktığı yeri söyleyip hasarlı olarak iadesini sağladığı olayda, 1-Katılanın elektrikli bisikletini bıraktığı yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde TCK 142/2-h maddesi uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanığın yakalandığında elektrikli bisikletin yerini söyleyerek hasarlı iadeyi sağlaması karşısında katılana kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak kısmi iadeye katılanın rıza göstermesi durumunda 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince sanığın cezasından indirim yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,,.." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği,

keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/1548 Esas, 2021/1477 Karar sayılı bozma kararı, bozma kararı üzerine Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/277 Karar sayılı kararı, verilen karar üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/2208 Esas, 2021/1978 Karar sayılı ikinci bozma kararı ve bu bozma kararı üzerine verilen Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/503 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun oldukları belirlenerek buna göre yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, gerektiğinde duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,