Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17836 K.2025/20383

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; yerel mahkemece sanık hakkında karar verilirken yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığına, dosyada bulunan tüm delillerin sanık aleyhine değerlendirildiğine, sanığın baştan beri samimi beyanlarda bulunduğuna, katılanın zararını gidermeye çalıştığına ve pişmanlığını ortaya koyduğuna,

sanık hakkında isnat edilen suçtan dolayı TCK m.168 etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ayrıca TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilmemesinin ve TCK'nın 51. maddesi gereği ertelenmemesinin hakkaniyete ve vicdani kanaate aykırılık teşkil ettiğine ve suç konusu malın değerinin az olması sebebiyle TCK md. 145 uyarınca hükmolunan cezadan indirim yapılması gerekirken indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesinin kanuna ve hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;