Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17843 K.2024/21869

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereği belirlenen temel cezada aynı Yasa'nın 168/2. maddesi gereği indirim yapılırken indirim oranı 1/4 olarak belirlenmesine rağmen uygulamada 1/2 oranında indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmaması karşısında bozma sebebi yapılmamıştır.