Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1789 K.2024/14682

Karar tarihinde... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 17.06.2021 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 16.11.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay ( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 03.10.2019 tarihli bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuğun neticeten 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,