Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17891 K.2025/3964

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde

Sanık hakkında Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2016/475 Esas, 2017/419 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası verildiği, bu kararın istinaf yoluyla esası incelenmeden kesinleştiği, bu suç yönünden kanun yararına bozma yasa yoluna gelinmediği ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli, 2022/471 Esas ve 2022/4824 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmıyla bu suçla ilgili bir karar verilmemesi nedeniyle mahkemece mala zarar verme suçu yönünden dosya yeniden ele alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de;

verilen kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; sanığın hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE

II. Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: