Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18036 K.2025/20921

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın yövmiyeli olarak çalıştığı kahvehanede kapanış temizliği yaparken unutulmuş bir telefon bulduğuna, bu telefonun sahibini araştırmayarak bulunan mal üzerinde tasarruf ettiğine, buluntu telefonun bina içinde muhafaza altına alınmadığına, aksine unutulmuş bir eşya olduğuna, hırsızlık eyleminin manevi unsurunun gerçekleşmediği, müvekkilinin çalma iradesiyle hareket etmediği,

cezanın TCK 143 maddesi uyarınca artırılmasının da yanlış olduğuna, gece olmasının, eylemin gerçekleştirilmesi açısından sanığa bir avantaj ve kolaylık sağlamadığına, bu bağlamda cezanın artırılmasının yerinde olmadığına, müvekkilinin çok istemesine rağmen pandemi nedeniyle iş bulup çalışamadığından katılanın zararını gideremediğine, kararın bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;