Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18064 K.2025/20927

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından yargılama yapılırken, müştekinin beyanlarının alınmadığına, eksik inceleme ve yargılama yapılarak usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, müştekinin savunma aşamasındaki beyanları ve eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, müştekinin beyanlarının alınmamasının usul ve yasaya, Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına aykırılık teşkil ettiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;