Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18128 K.2024/20846

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Eskişehir 8.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2018/1169 Esas, 2019/666 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/1802 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/1802 Esas, 2021/224 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.07.2021 tarihli ve 2021/545 Esas, 2021/1282 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının, kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

bu durumda temyizen incelenen kararın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/1648 Esas, 2022/2229 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.10.2022 tarihli,2021/1648 Esas, 2022/2229 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/1648 Esas, 2022/2229 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak,