Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1814 K.2023/3101

... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanıklara zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, sanıkların 02.09.2015 tarihli duruşmada müdafii istemediklerini de ifade ettikleri, dosyada bulunan yetki belgesinde, Avukat ...'nun sanıklar ... ve ...'a müdafii olarak atandığı, ayrıca karar duruşmasına yetki belgesi ile katılan Avukat ...'in sanıklar ... ve ... müdafii olarak hazır bulunduğu,

ancak sanıklar ... ve ...'ın adı geçen müdafiiler ile hiç yan yana gelmedikleri ve sanıkların atanan müdafiilerden haberdar olmadıkları, Avukat ... ve Avukat ...'in sanıklar müdafiileri olarak hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı; diğer taraftan sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın kendisine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, sanık tarafından temyiz dilekçesi sunulmadığı, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın ise sanığa hiç tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında;