Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18308 K.2023/3860

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.12.2014 tarihli ve 2014/777 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında yol yapım çalışması sırasında İl Özel İdaresine ait 3 adet beton boruyu kırmaları eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Pazar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Kararın katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2020/11748 Esas, 2021/13759 Karar sayılı kararı ile sanıkların İlçe Özel İdaresi tarafından yürütülen yol çalışmasında kullanılan 3 adet beton boruya zarar verdikleri iddia olunmakla, köy muhtarı olan müştekinin olayı gören tanıklar olarak ismini bildirdiği ... ve ...’in duruşmada hazır edilerek dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Pazar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2021/428 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, tanık ... duruşmada dinlenmeden yalnızca mahkemeye sunmuş olduğu dilekçe ile yetinilerek beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların İlçe Özel İdaresi tarafından yürütülen yol çalışmasında kullanılan 3 adet beton boruya zarar verdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, tanık ...'in "Olayın yaşandığı zaman orada değildim, olayı görmedim, müşteki köyün muhtarıdır yol bakım çalışması için kaymakamlık ile görüşmüştü, daha sonra sanıkların olay yerine gelip yolun kendilerinin olduğunu iddia ederek betonları kırdığını ben köylüden duydum, olay hakkında görgüm bilgim bundan ibarettir." şeklindeki beyanı, yine tanık ...'nun 13.02.2023 tarihli dilekçesi ile herhangi bilgi ve görgüsünün bulunmadığını da belirtmesi,

borulara sanıklar tarafından zarar verildiğine dair görgüye dayalı tanığın bulunmaması, 16/09/2014 tarihinde jandarma görevlileri tarafından araştırma yapıldığı ve tutulan tutanakta 3 adet beton borunun yol kenarında kırılarak 5 parçaya ve hatta daha da küçük parçalara ayrıldığının ancak kimin kırdığı konusunda bilgi sahibi olan kimsenin olmadığının belirtildiği,

katılan tarafından ilk dilekçenin kaymakamlığa 12.09.2014 tarihinde verildiği ve verilen dilekçede yol çalışmalarının engellendiğini tehdit ve hakarette bulunulduğunu, boruların kırıldığını, hatta kendisine de hakaret edildiğini iddia etmiş ve eylem tarihinin 09.09.2014 olarak belirttiği, sanıklarla katılan arasında husumet olması,

katılanın olayın olduğunu iddia ettiği günden 3 gün sonra kaymakamlığa başvurmuş oluşu, olayı gördüğünü ve duyduğunu iddia eden katılanın jandarmaya derhal haber vermeyişi, sanıkların fiziki ve sosyal durumları ile beton boruların kırılış biçimine göre sanıklar tarafından bu şekilde parçalanmasının da hayatın olağan

akışına aykırı olduğu hususları birlikte değerlendirilerek sanıkların üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü kuşkudan uzak, yeterli, inandırıcı kesin ve somut deliller bulunamadığından, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR