Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18357 K.2024/4128

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için ilgilinin kendisine veya adına tebliğ yapılabilecek kimselere, belirtilen adreste kanunun gösterdiği usullere göre daha önceden bir tebligatın yapılmış olması gerekmekte olup, sanığın sorgusunda belirtmiş olduğu adresine daha önce herhangi bir geçerli tebligat yapılmamış olması nedeni ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 19.11.2009 tarihli tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanık vasisi tarafından ileri sürülen temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü gündüz vakti minibüs içerisinde bulunan şikâyetçinin yanına koyduğu çantasındaki cüzdanını çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 22.10.2009 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,