Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18396 K.2024/6350

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

a. Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafiinin, ilk derece mahkemesince kısa kararın açıklandığı 25.12.2017 tarihli duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b.İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 149/1-h maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/2-d, 143. maddeleri uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,