Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18461 K.2023/8984

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2023 tarihli ve 2023/44756 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16/12/2014 tarihli ve 2014/7698 esas, 2014/21758 karar sayılı ilâmında yer alan, "...

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen, duruşmaya katılarak CMK.nun 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikayetçi ASAT Genel Müdürlüğü lehine vekalet ücreti hükmolunması Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden....bozulmasına" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, dosya kapsamına göre müşteki ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği, soruşturma aşamasında vekil aracılığıyla şikayette bulunduğu,

kovuşturma aşamasında müştekiye ve müşteki vekiline usulüne uygun tebligat ile duruşma gününün bildirilmesine rağmen duruşmaya katılmadıkları gibi dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadıkları anlaşıldığından müştekinin katılan sıfatını kazanmadığı cihetle; müşteki lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre şikâyetçi ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği, soruşturma aşamasında vekil aracılığıyla şikâyette bulunduğu, kovuşturma aşamasında şikâyetçi ve vekiline usûlüne uygun tebligat ile duruşma günü bildirilmesine rağmen duruşmaya katılmadıkları gibi dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadıkları anlaşıldığından, şikâyetçinin katılan sıfatını kazanmadığı cihetle; şikâyetçi lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;