Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18532 K.2024/3817

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa 30.12.2003 tarihli kararın 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de; sanığın 26.05.2006 ve 18.04.2007 tarihli dilekçelerle 5237 sayılı Kanun'un lehine olan maddelerinin uygulanması talebini içeren uyarlama talebinde bulunduğu, sonrasında yine 16.06.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaştırma hükümlerinden faydalanmak istediğini talep ettiği, mahkemece 29.06.2017 tarihli ek karar ile hükümlü lehine yasa değişikliği yapılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 05.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği,

dolayısıyla sunduğu dilekçeler nazara alındığında verilen karardan haberdar olan sanığın karara yönelik 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, bu karara yönelik eski hale getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05.03.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.