Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18542 K.2025/23861

temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ek kararın onanması, onama

I- Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan 09.11.2022 Tarihli Asıl Karara İlişkin, Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan 23.11.2022 Tarihli Ek Karara İlişkin, Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.11.2022 tarihli ve 2021/2505 Esas, 2022/2100 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 23.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

III- Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan 09.11.2022 Tarihli Asıl Karara İlişkin, Sanık İle Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, hırsızlık suçuna konu eşyaların değerinin şikâyetçinin aşamalarda değişen ve gerçeğe uygun olmayan beyanı esas alınarak belirlendiğine, şartları oluştuğu halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanmama gerekçesinin ceza hukukunun ıslah amacına aykırı olduğuna, TCK'nın 50. maddesinin suçların her biri için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanması gerektiğine,

şartları oluştuğu halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;