Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18620 K.2025/1135

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ...'in suça konu eşyaları sattığı, hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık Hilmi'nin, eşyaları satın alırken 250 TL kapora verdiğini belirtmesi karşısında, sanık ...'in hakkında kamu davası açıldığı için kötüniyetli olan sanıktan aldığı 250,00 TL bedelin kazanç müsaderesine konu olmak üzere mahkeme veznesine depo edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.