Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18676 K.2025/1283

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,(sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 07.11.2013 tarihinde yapılan tebligatın usûlsüz olarak tebliğ edildiği gözetilerek, sanığın öğrenme üzerine yaptığı 26.04.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek) aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 05.07.2012 günü gündüz vakti sayılan saat 10.30 sıralarında şikâyetçinin iş yerine şikâyetçinin bulunmadığı sırada girerek elbise dolabında asılı olan şikâyetçinin pantolonundaki cüzdan ve 140,00 TL parayı çaldığı sırada şikâyetçinin gelmesi üzerine, iş yerinden çıktığı sırada şikâyetçi tarafından yakalandığı olayda, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 35. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan (aslî) dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün verildiği 01.07.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,