Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18724 K.2025/22917

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "..sanığın kastının hırsızlık olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanığın savunmasında bahsettiği ... isimli şahsın tanık ... tarafından da doğrulandığı bu haliyle savunmasının doğru olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine, müştekinin beyanı doğrultusunda değer tespitinin yapıldığına ve sanık hakkında değer azlığı nedeniyle gerekli indirimin yapılmadığına, sanığın mağdur olmasına rağmen linç edildiğine ..." ilişkin olduğu,

sanığın temyiz isteminin " ..söz konusu apartmana ... isimli arkadaşı ile esrar kullanmak için girdiğini, sonrasında apartman ışıkları yandığından korkarak inmek istediklerini, ...'in torbayı göstererek eşyaların kendisine ait olduğunu almasını istediğini, apartman kapısında ...'in birden koşarak kaçtığını vatandaşların kendisine saldırdığını, hırsızlık kastının olmadığını tüm aşamalarda aynı beyanı verdiğini ancak mahkemenin bunu göz önüne almadığına ... " ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 143. maddesi gereği yarı oranında artırım yapılırken cezanın 7 yıl 15 ay yerine 8 yıl 3 ay olarak fazla hesaplanması sonraki yapılan indirim ile netice ceza doğru belirlendiğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.